Voor het vierde achtereenvolgende jaar was er een dag-excursie naar een deel van de stelling van amsterdam verzorgd. Deze keer werden de vijf forten en andere militaire bouwwerken rond het plaatsje spaarnwoude, onder de rook van haarlem, bezocht.
Op een wat
grijze zaterdagmorgen 24 april 2004 verzamelden maar liefst 47
enthousiastelingen zich voor een prima kopje koffie in een van de zalen van
Restaurant De Zoete Inval in Haarlemmerliede. Na een korte inleiding door René
Ros, de gids voor deze dag, en het uitreiken van enige achtergrondinformatie
over de te bezoeken forten, liet het gezelschap zich comfortabel in een vijftal
busjes naar het eerste object vervoeren.
In de ochtend werden achtereenvolgens het Fort aan de Liede en het Fort bij de Liebrug bezocht, die allen deel uitmaakten van de Positie bij De Liede.
Het fort de Liede was oorspronkelijk een torenfort, waarvan de toren tijdens
de Eerste Wereldoorlog vrijwel geheel gesloopt is, de restanten liggen, op een
enkel stuk metselwerk na, onder het zand waardoor in de verste verte geen gebouw
te ontdekken is. Slechts enige ongeordende hobbels, een bergplaats voor grof
vuil en een als schuurtje verstopte kazemat.
Een deel van de oorspronkelijke liniewal naar het Fort bij de Liebrug was naast
het terrein te zien.
De volgende stop was het Fort bij de Liebrug, op de oorspronkelijke locatie
van een van de Posten van Krayenhoff. Het uit 1894 -1900 daterende fort was
bewapend met twee 6cm kanonnen in hefkoepelgebouwen. Het unieke van dit kleine
fort is het ontbreken van de tweede keelkazemat, niet noodzakelijk geacht
vanwege de nabijheid van het Fort bij Penningsveer.
Het fort was tot vorig jaar in gebruik als geld-distributiecentrum en was
daarvoor ingrijpend aangepast en verkeert in uitstekende staat. Ondanks een
grondige zoektocht werd helaas geen achtergelaten geld gevonden !
Rond het middaguur streek het gezelschap neer op het Fort bij Penningsveer. Op dit fort werd, naast het bezoek, een uitstekend verzorgde lunch genoten. Dit fort is eveneens op een geslaagde manier aangepast tot conferentie-oord c.q. jeugdherberg. Daarbij hebben de slaapvertrekken voor een deel weer hun oorspronkelijke bestemming teruggekregen.
Daarna op doorreis met drie foto-stops bij een als luxe villa gecamoufleerd kruitmagazijn, enkele Duitse radiobunkers en het groepspark Halfweg. De bewoner van het groepspark was zich van de belangstelling voor de opstallen niet bewust totdat er vijf busjes voor de deur stopten om even te kijken.
Het
Fort Benoorden Spaarndam is gebouwd in de periode 1897 -1901. Tijdens de Tweede
Wereldoorlog is er door de Duitsers een zoeklichtremise op het rechter
terreplein gebouwd. Na enig zoeken waren er op het dak van het hoofdgebouw nog
resten van een mogelijke Duitse luchtafweer batterij (FLAK) te zien. Na 1945
werd het fort door de Koninklijke Marine gebruikt voor het opslaan van
scheepsmunitie. Het fort verkeerd nog in originele staat oftewel is sterk
vervallen. De beheerders hadden zich uitgesloofd met waxinelichtjes op
strategische plaatsen. Maar de meeste deelnemers waren goed voorbereid en konden
eindelijk hun schijnwerpers en overige uitrusting gebruiken om zich een beeld
van het interieur te vormen. Binnen waren nog aardig wat delen van het interieur
in de originele staat aanwezig. Vooral de 'privaten' (toiletten) trokken veel
belangstelling.
Langs de liniewal met een ontelbaar aantal scherfvrije onderkomens reed het gehele gezelschap naar een uitzicht punt. Hiervandaan kon men uitkijken over de Voorstelling met eveneens een ontelbaar aantal granaatvrije onderkomens, gelegen in het nog vrijwel onaangetaste landschap.
Het laatste fort van deze goed gevulde dag was het Fort Bezuiden Spaarndam.
In tegenstelling tot het Fort Benoorden Spaarndam was dit fort geheel
gerestaureerd en in gebruik als kantoor en kinderdagverblijf. Vanaf dit fort kon
ook een goed overzicht worden verkregen van de inrichting van de voorstelling,
waar enkele tientallen betonnen schuilplaatsen nog steeds aanwezig zijn.
In dit fort werd onder het genot van drankjes en hapjes deze zeer informatieve
dag afgesloten.
Aan het eind van de excursie klonk dan ook een welverdiend applaus voor René
Ros, die deze dag had georganiseerd en bovendien ook nog als gids was
opgetreden. Tevens hulde aan de chauffeurs die het gezelschap heelhuids over de
hobbelwegen loodsten. Het zal niet meevallen volgend jaar deze trip te
overtreffen.